Voor mij stond het toen al vast dat ik als verpleegkundige ging werken want ik wilde hoe dan ook de zorg in. 

‘Meisje, hier ga je spijt van krijgen. Jij moet geen zieke mensen wassen want er zit veel meer in jou. Ontwikkel je eigen ideeën, teken bruggen en ga ze mijn part zelf bouwen, laat zien wie je werkelijk bent en doe waar je goed in bent. Let goed op mijn woorden, in jouw volwassen leven ga je regelmatig aan deze oude man terugdenken,’ hoorde ik hem met zijn toch al harde stem bulderen.

Het liefst zag hij dat ik via de HAVO doorstroomde naar het VWO om daarna de opleiding Bouwkunde aan de TU Delft te gaan doen en uiteindelijk als architect aan het werk te gaan. Of als wetenschapper. Destijds moest ik vreselijk lachen om zijn ‘theatrale’ manier van doen maar hij had toch gelijk want op verschillende belangrijke kruispunten in mijn leven heb ik zeker aan hem gedacht…….”